25 Kasım 2008 Salı

İnsanız nihayetinde...

Şu yazıma nasıl başlayacağımı çok düşündüm. Bloguma geldiğiniz ve beni yanlız bırakmadığınız için teşekkür ederim. Kayınvalidemlere akın akın başsağlığı için geliyorlar, kimse aslında farkına varamıyor gerçeğin ama günler geçtikçe üzüntü yerini özleme bırakıyor. Fotoğraf albümlerinde kalan hatıralarla yüzünün ifadesi uzun uzun izleniyor ve o resmin elimizde oluşuna seviniliyor. Oğlum Ayberk seneler sonra belki bu günlerden bir parça hatırlayacak, bende aslında dedelerimi hiç tanımadım. Bir sahne kaldı sadece dedemle ilgili hatıralarımda. Babacığımızın yattığı yer çok huzurlu, başını camiye çevirmiş, esintili bir tepede bıraktık onu. Bunları sizi üzmek için yazmıyorum, her insanın başına gelicek, her ne kadar hiç bizim başımıza gelmeyecek gibi düşünsek de. Hayat devam ediyor, çalışanlar iş başı yapıyor, evde olanlar çamaşırlarını, yerleri toparlıyor ve günler üzerine günler biniyor, hayat devam ediyor...
Sağlıcakla kalın, Allah sevdiklerimizle sınamasın inşallah. Bu yazıyı size yazmayı bir borç bildim. Sizler gönülden dualarınızı eksik etmediniz biliyorum.
Benim burada kocaman bir ailem var...
Sevgiler...

21 Kasım 2008 Cuma

Bir ışık söndü...

Arkadaşlar tekrar merhaba...
Kayınbabamı çarşamba akşamı kaybettik. Bugün cenaze namazı kılınıp, son görevi yerine getiriyoruz. Allah'a emanet olun... Fatiha'nızı eksik etmeyin lütfen.
Sevgiler

13 Kasım 2008 Perşembe

Ufak bir umut...

Arkadaşlar merhaba...
Her gün bloguma uğradığınız ve yorum bıraktığınız için teşekkür ederim. Kayınpederimi bugün başka bir hastaneye yerleştirdiler ama hiç umut vermiyorlar, bizde kendimizi her sona alıştırmaya çalışıyoruz. Tekrar umutlu ve güzel yazılar yazmak için, görüşmek üzere...

6 Kasım 2008 Perşembe

...

Yorum gönderen ve dualarını eksik etmeyen herkese teşekkür ederim. Durumu hala ciddi. Hayatın insana neler göstereceği hiç belli değil. Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın. Eşim dün o üzgün haliyle bir tatlı almış, blogunun 1. senesi kutlu olsun dedi :(( Umudumuzu kaybetmiyoruz, Allah'ım herşeyin hayırlısını nasip etsin. Gözünü açsa, konuşsa diye bekliyoruz. Rabbimden umut kesilmez. Eşime ve ailesine de güç kuvvet versin inşallah. İşte böyle arkadaşlar, sizleride üzmek istemiyorum ama dualarımız sizlerle diyen herkes beni çok mutlu ediyor, birimizin duası kabul olur, kim bilir.
Sağlıcakla kalın...

4 Kasım 2008 Salı

Çok üzgünüm...

Kayınbabam pazar günü ciddi şekilde beyin kanaması geçirdi. Ameliyat oldu, şimdi yoğun bakımda. Dualarınızı eksik etmeyin, hayırlısıyla iyileşir inşallah. 9 sene önce yüksek şekerden ve stresten sağ tarafı felçliydi, kendi işini hallediyor ve de istediği yere yavaş da olsa gidip geliyordu. Doktorlar şimdi sol tarafına da felç gelebilir dediler. Çok zor günler yaşıyoruz. Ne olacağı hiç belli değil. Hayatın gerçeğiyle yüz yüzeyiz. Allah babacığımın hakkında hayırlısını versin, inşallah hayırlısıyla yine eskisi gibi başımızda olsun. Lütfen sizde bizim için dua edin.